158و طلحه و زبير و عايشه جنگيد؛ چراكه در همه اين موارد خود را به حق مىدانست.
پس نتيجه مىگيريم كه على[(ع)] به دليل حق بودن خلافت ابوبكر، با او نجنگيد.
پاسخ
اينكه مىگوييد اصحاب همگى بر اطاعت ابوبكر اجماع داشتند، سخن نادرستى است زيرا شما در پرسش 80 نوشتهايد: «انصار با ابوبكر مخالفت كردند و مردم را به بيعت با سعد بن عباده فرا خواندند»، اين سخن، چگونه با ادعاى اجماع سازگار است؟ مگر انصار از جمع مسلمانان نبودند؟
اهل سنت از قول عمر نوشتهاند:
انَّ الاَنصارَ خالَفونا وَ اجتَمَعوا بِأشرافِهِم في سَقيفَةِ بَنيساعِدَة وَ تَخلَّفَ عَنّا عَليُّ بنُ ابيطالبٍ وَ الزُّبيرُ وَ مَن مَعَهُما. 1
انصار با ما مخالفت كردند و در سقيفه همراه بزرگانشان تجمع كردند و على و زبير و همراهان آنها نيز با ما مخالفت نمودند.
و همچنين نوشتهايد: عمر در مورد واقعه سقيفه مىگفت:
انصار با ما مخالفت كردند و على(ع) و زبير و بنىهاشم با ما مخالفت كردند. 2
بنىهاشم براى اعتراض به خلافت ابوبكر در خانه فاطمه(عليها السلام) جمع شده بودند كه عمر و همراهانش آنها را تهديد به آتش زدن خانه كردند؟ 3 مگر بنىهاشم از مسلمانان نبودند؟
ابن ابىالحديد مىنويسد:
وعمر هو الذي شدّ بيعة ابيبكر و وقم المخالفين فيها فكسر سيف الزبير لما جرّده و