135كه شيعه از آن دم مىزند ندارد!
2. با على[(ع)] به همان صورتى بيعت شد كه با ابوبكر و عمر و عثمان بيعت شد.
3. شورا از آنِ مهاجران و انصار است و اين نشانگر فضيلت و مقام والاى آنها نزد خداوند است و اين برخلاف عقيدهاى است كه شيعه درباره آنها دارد.
4. اگر مهاجرين و انصار كسى را قبول كنند و با او بيعت نمايند، خداوند اين را پسنديده است، پس حق امامت آنگونه كه شيعه ادعا مىكند، غصب نشده است وگرنه چگونه خداوند از اين كار راضى مىشود؟
5. شيعيان معاويه را لعنت مىكنند، اما على[(ع)] در نامههايش او را لعنت نمىكند.
پاسخ
على(ع) در برابر ابوبكر و عمر و در زمان خلافتش در برابر معاويه، به روش خود آنها استدلال مىكرد؛ مثلاً آنگاه كه ابوبكر و عمر در سقيفه به انصار گفتند: «ما از اقوام رسول خدا هستيم و پيشتر از شما اسلام را پذيرفتيم، پس ما شايسته خلافت هستيم...» على(ع) به ابوبكر فرمود:
انَا احتَجُّ عَلَيكُم بِمِثلِ مَا احتَجَجتُم بِهِ عَلَى الاَنصارِ... . 1
با همان دليلى كه شما براى انصار آورديد براى شما استدلال مىكنم: من از همه شما به رسول خدا(ص) نزديكترم و پيشتر از همه شما به اسلام ايمان آوردهام...
على(ع) در برخورد با معاويه نيز همين روش را به كار برده است.
با توجه به اينكه مردم شام پس از رحلت رسول خدا(ص) و از طريق مبلغان بنىاميه اسلام آورده بودند و آنها هم فضيلتهاى على(ع) را كتمان كرده، سخنان تحريفآميز به