133
61. ايمان به امامت در زمان پيامبر(ص)
در زمان رسول خدا(ص) افرادى نزد او مىآمدند و فقط يك بار او را مىديدند و به مناطق خود باز مىگشتند. آنها چيزى درباره على[(ع)] و فرزندانش نشنيده بودند، آيا اسلام آنها ناقص است؟ اگر بگوييد: اسلام آنها ناقص است، چرا رسول خدا(ص) اسلام آنها را كامل نكرد و اگر بگوييد: ناقص نيست، پس امامت از اركان دين نيست.
پاسخ
اينكه عدهاى يك بار رسول خدا(ص) را مىديدند، به اين معنا نيست كه پس از آن، از تعاليم اسلام و آيههاى پس از آن بىخبر مىماندند. به فرض اينكه رسولخدا(ص) را يك بار مىديدند، اما آگاهىشان به آموزههاى اسلام، به همان يك بار كه خلاصه نمىشد، بلكه معلمان دينى، ميان قبايل مىرفتند و عدهاى از مردم نيز براى يادگيرى احكام اسلام به مدينه مىآمدند سپس نزد قبايل خود بازمىگشتند؛ زيرا كه خداوند فرمان داده بود:
فَلَوْ لاٰ نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طٰائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذٰا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ... (توبه: 122)
چرا از هر گروهى از آنان طايفهاى كوچ نمىكند (تا طايفهاى در مدينه بماند) كه در دين (و معارف و احكام اسلام) آگاهى يابند و به هنگام بازگشت بهسوى قوم خود آنها را بيم دهند.
بر اين اساس، مردم به مدينه مىرفتند و تعاليم اسلام را فرا مىگرفتند و مردم قبيله خود را از جديدترين آيههاى نازلشده و دستورهاى رسول خدا(ص) آگاه مىكردند. در اين مقام، به دو نكته اشاره مىشود: