126 «عَليٌّ بابُ عِلْمي وَ مُبيّنٌ لاُِمّتي ما ارسلتُ بِه مِنْ بَعدي...» ¹؛ «على باب علم من و بيان كننده دين من، بعد از من، به امتم است».

پس نور خدا، همان دين اسلام، نبوت رسول گرامى اسلام و ولايت على بن ابى‌طالب(ع) است؛ زيرا هيچ‌يك از اينها از ديگرى جدا نيست و اگر كسى همراه و پيرو اهل‌بيت(عليهم السلام) نباشد، از دين اسلام بهره‌اى نخواهد داشت.

رسول خدا(ص) در حديث «ثقلين»، هدايت امت و نجات از گمراهى را در پيروى از قرآن و عترت خود معرفى مى‌كند و مى‌فرمايد:

انّي تاركٌ فِيكمُ الثَّقَلينِ كِتابَ اللهِ وَ عِتْرَتي اهلَ بيتي... انْ تَمسَّكْتم بِهِما لَنْ تَضلّوا ابداً. ²

من دو چيز ارزشمند ميان شما باقى مى‌گذارم كه يكى قرآن و ديگرى عترت و اهل‌بيت من است و اين دو از يكديگر جدايى‌ناپذيرند تا روز قيامت، اگر از اين دو با هم پيروى كنيد به هيچ‌وجه گمراه نمى‌شويد.

بنابراين، مى‌توان دريافت كه گسترش اسلام و هدايت جامعه اسلامى و فهم قرآن، بدون پيروى از اهل‌بيت(عليهم السلام) ممكن نيست.

لذا آنان كه درصدد نابودى دين اسلام پس از پيامبر(ص) بودند و مى‌خواستند با غصب خلافت على(ع) به اين خواسته خود برسند كه خداوند به آنان چنين وعده داد و در مورد آنها اين آيه را نازل فرمود.

57. خلافت دو تن از اهل بيت(عليهم السلام)

فقط دو نفر از امامان دوازده‌گانه خلافت را به دست گرفته‌اند (على بن ابى‌طالب و