44

اوليا باقى به بقاى الهى

در ذيل آيات (كُلُّ مَنْ عَلَيْهٰا فٰانٍ وَ يَبْقىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلاٰلِ وَ الْإِكْرٰامِ) از امام سجاد(ع) نقل شده كه فرمود:

« نحن الوجه الذي يؤتي الله منه » ¹؛ «ماييم وجه خدا كه از جانب ما به سوى خدا سير مى‌شود».

و در دعاى ندبه مى‌خوانيم: « أين وجه الله الذي اليه يتوجّه الأولياء » ²؛ «كجاست وجه خدا كه اوليا به سوى او توجه مى‌كنند».

و نيز ممكن است رواياتى كه در ذيل آيه (بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) آمده و آن را بر امام زمان(عج) تطبيق كرده از همين قبيل باشد و بقيه از ماده باقى و بقاء باشد.

از امام صادق(ع) نقل شده كه فرمود: «آن‌گاه كه مهدى(عج) ظهور مى‌كند پشت به ديوار كعبه مى‌نمايد و آيه (بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) را مى‌خواند، سپس مى‌فرمايد: « انا بقية الله و حجّة الله... » ³؛ «من بقيه و حجت خدايم...».

مطابق اين تفسير كه ذكر شد همه امامان «بقية الله» هستند؛ لذا در دعاى ندبه مى‌خوانيم: « أين بقية الله التي لاتخلو من العترة الهادية » ⁴؛ «كجاست بقيةاللهى كه عترت هدايت گر از او خالى نيست».

خداوند متعال مى‌فرمايد: (كُلُّ شَيْءٍ هٰالِكٌ إِلاّٰ وَجْهَهُ) ؛ «همه چيز جز