162خداوند متعال در اين آيه مى‌گويد رزق را فقط از خدا طلب كنيد نه از وسائط.

پاسخ

اوّلاً: خطاب در آيه فوق به مشركان است كه واسطه‌ها را مستقل در روزى‌رسانى مى‌دانستند وبدين جهت آنان را عبادت كرده وشكر وسپاس آنها مى‌گفتند، ولذا شامل افرادى نمى‌شود كه منبع رزق را خدا مى‌دانند ولى از خدا به توسط وسائط مى‌خواهند.

ثانياً: اينكه خداوند مى‌فرمايد: (فَابْتَغُوا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ) به اين نكته اشاره دارد كه ما بايد معتقد باشيم منبع رزق خداست واگر كسى مدبر امور است به اذن ومشيت خدا مى‌باشد.

ثالثاً: ممكن است كه صفت رازق از صفات خاص خداوند باشد كه نمى‌توان بر ديگرى اطلاق نمود ولذا بعد از آن، امر به عبادت خدا شده است.

شبهه سيزدهم: نفى نفع و ضرر از پيامبر(ص)

خداوند متعال مى‌فرمايد:

(قُلْ لاٰ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لاٰ ضَرًّا إِلاّٰ مٰا شٰاءَ اللّٰهُ وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاَسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ مٰا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلاّٰ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ) (اعراف: 188)

بگو: من مالك سود وزيان خويش نيستم، مگر آنچه را خدا بخواهد؛ (و از غيب واسرار نهان نيز خبر ندارم، مگر آنچه خداوند اراده كند؛) واگر از غيب باخبر بودم، سود فراوانى براى خود فراهم