130من يعنى دعاى من، پس خداوند دعا را عبادت ناميده است. و پيامبر(ص) فرمود: دعا همان عبادت است.
و دعا بر دو قسم تقسيم مىشود:
1. دعايى كه عبادت است، و اين نوع را اگر براى غير خدا انجام دهيم شرك است، و آن همراه با ترس و رغبت و حب و تضرع انجام مىگيرد.
2. دعايى كه عبادت نيست، و اين مىتواند متوجه به مخلوق گردد. پيامبر(ص) فرمود: هر كس شما را خواند او را اجابت كنيد. و فرمود: هر گاه تو را خواند او را اجابت كن. و بنابراين مراد مؤلف از قولش: يا غيرش را بخواند، مقصود دعاى عبادت يا دعاى مسألت است در كارى كه سؤال شده نمىتواند آن را اجابت كند.
او همچنين مىگويد:
ثم انّ هذا المشرك المشبه ليس يريد من رسول الله(ص) ان يشفع له، ولو كان يريد ذلك لقال: اللهم شفّع في نبيّك محمداً رسولالله[(ص)]، ولكنّه يدعو الرسول مباشرة، و دعاء غير الله شرك اكبر مخرج من الملّة، فكيف يريد هذا الرجل الذى يدعو مع الله غيره ان يشفع له احد عند الله سبحانه و تعالى؟! 1
پس همانا اين مشرك كه خدا را به خلقش تشبيه مىكند از رسولخدا(ص) نخواسته تا براى او شفاعت كند، و اگر اين را مىخواست بايد مىگفت: بار خدايا! درباره من پيامبرت محمّد