108 القرب و المحبة للخالق. ألا تري انّهم يكررون في اثناء كلامهم يا صاحب النفس الطاهر عند ربك اطلب لى من مولاك يفعل بى‌كذا، فإن ذلك دليل منهم علي انفراد الله بالفعل و انّه لاشيء للولي الاّ مجرد التسبب، و انّه لايرد المتوسل به لانّ القريب المحبوب لايرد...

وقد ذكر بعض العارفين: انّ الولي بعد موته اشدّ كرامة منه في حال حياته، لانقطاع تعلقه بالمخلوقين و تجرد روحه للخالق، فيكرمه الله بقضاء حاجة المتوسلين. ¹

و آنچه از برخى عوام سر مى‌زند كه مى‌گويند: اى سرور من فلانى از باب مثال، اگر فلان حاجتم را برآورده كنى يا مريضم را شفا دهى، بر توست به گردن من فلان عمل، اين از جهل است نسبت به كيفيت طلب، ولى كفر به حساب نمى‌آيد؛ زيرا آنان با اين حرف قصد ايجاد از ولى نمى‌كنند، بلكه در نيتشان آنان را وسيله به سوى مولاى خود مى‌دانند، زيرا توسل به آنان در اعتقادشان از اهل قرب و محبت خالق است. آيا مشاهده نمى‌كنى كه آنان در اثناى كلامشان مكرر مى‌گويند: اى صاحب نفس پاك نزد پروردگارت! براى من از مولايت طلب كن كه چنين كارى را براى من انجام دهد، كه اين دليل و شاهدى است از آنان بر اينكه فعل را از جانب خدا مى‌دانند و براى ولى جز سببيت نيست، و خداوند آن شخصى

كه به او توسل شده را ردّ نمى‌كند؛ زيرا قريب محبوب ردّ نمى‌شود...