51 عَفا جانبُ البطحاء من ابن هاشمِ و جاور لحداً خارجاً في الغماغم

سرزمين بطحا، از وجود پسر هاشم خالى شد و او ميان بانگ شيون در گورى خارج از اين سرزمين آرميد.

دَعَته المَنايا دعوةً فاَجابَها و ما تركت في الناس مثل ابن هاشمِ

مرگ از او دعوت كرد و دعوتش را پذيرفت، و مرگ هيچ‌گاه كسانى چون پسر هاشم را باقى نمى‌گذارد.

عَشيّةَ راحوا يحملونَ سريرَهُ تَعاوَرَهُ اصحابهُ في التّزاحُمِ

شامگاهى دوستان او در ميان ازدحام از اين سو و به آن سو رفتنند و تابوتش را به دوش كشيدند.

فان يكُ غالتهُ المَنايا وَ رَيبُها فقد كان مِعطاءً كثير التَّراحُمِ ¹

هر چند مرگ و حادثه او را فرا گرفت، ولى چه بسيار بخشنده و پر مهر و محبت بود.