79رسول خدا (صلى الله عليه و آله)نقل كرده‌اند، به نقش حليمه در زندگى پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) اشاره كرده، مى‌فرمايند:

جبرئيل پيغام آورد كه خداى تعالى مى‌فرمايد: حرام كردم آتش را به صلبى كه تو از آن به وجود آمدى كه همانا عبدالمطلب و عبدالله مى‌باشند و به رحمى كه تو را حمل كرده و منظور آمنه است و به دامانى كه تو را كفالت نموده و او ابوطالب مى‌باشد و به پستانى كه تو را شير داده؛ يعنى حليمه سعديه. ¹

حليمه، زنى معروف به حسن و جمال بود. زمانى كه عبدالمطلب خواست محمد (صلى الله عليه و آله) را به وى بسپارد، پرسيد: «از كدام قبيلهاى؟» او جواب داد: «از بنى‌سعد». پرسيد: «نامت چيست؟» گفت: «حليمه». عبدالمطلب از نام او و قبيلهاش شادمان شد و فرمود: «آفرين، آفرين! دو خوى پسنديده و خصلت شايسته، يكى سعادت و خوشبختى و ديگرى حلم و بردبارى». ²