89 4

شب موعود

سرانجام شبى كه وعدۀ بزرگ حق‌تعالى بايستى محقق شود، فرا رسيد. آن شب، نيمه شعبان بود؛ شبى كه نزد مسلمانان پرخير و بركت محسوب مى‌شده است. ¹ در اين شب، مولودى متولد مى‌شد كه شيوۀ تولّدش مانند حضرت ابراهيم و حضرت موسى(عليهما السلام) بود، يعنى تا پيش از تولد، آثار حمل در مادر ايشان مشهود نبود. مشيت الهى بر اين بود كه به اين صورت جان حجت باهرۀ خويش حفظ شود و اين همان معنايى است كه بايستى آن حضرت، نشان و شباهتى به همه انبيا داشته باشد.