90 قَالَ: يَمْشِى مَعَ أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ فِى قَضَاءِ حَاجَتِهِ قُضِيَتْ أَوْ لَمْ تُقْضَ. ¹

خداوند به موسى وحى فرستاد: «برخى از بندگان من با نيكى به من تقرب مى‌جويند و من در بهشت به آنان مكانت رفيع (فرمانروايى) مى‌دهم». موسى گفت: «پروردگار من، اين حسنه و نيكى چيست؟» خداوند فرمود: «با برادر دينى خود براى برآوردن نياز او به راه مى‌افتد؛ خواه اين نياز برآورده شود يا نشود».

خدمت به ديگران، بنده‌نوازى و بخشندگى به نيازمندان، قرب پروردگار، نزديكى بهشت و مردمى‌شدن را به ارمغان مى‌آورد. امام هشتم على بن موسى الرضا عليه السلام فرمود

:«السَّخِى قَرِيبٌ مِنَ اللهِ قَرِيبٌ مِنَ الْجَنَّةِ قَرِيبٌ مِنَ النَّاس» ²؛ «سخاوتمند، نزديك به خدا، به بهشت و به مردم است».

2. جلب محبت خدا

تمام سعى و تلاش بندگان خدا براى كسب محبت خداست. محبت پروردگار، جان‌مايه همه فضائل و كمالات و رسيدن به مقام حبّ است. از مهم‌ترين راه‌هاى جلب محبت خدا به خويشتن، خدمت و خيرخواهى براى مردم نيازمند است. در روايتى از معصوم عليه السلام وارد شده است:

أَلا وَ إِنَّ أَحَبَّ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى اللهِ مَنْ أَعَانَ الْمُؤْمِنَ الْفَقِيرَ مِنَ الْفَقْرِ فِى دُنْيَاهُ وَ مَعَاشِهِ. ³

بدانيد محبوب‌ترين مؤمنان نزد خدا كسى است كه به جهت