84غذا نخورند. از اينرو خجالت مىكشند و احساس حقارت مىكنند. 1
7. خدمت بىمنت
اصل خدمتگزارى براى جلب رضاى خدا، بهويژه در سفر روحانى و معنوى حج، مهمترين انگيزهاى است كه كارگزاران و مسئولان را به خدمترسانى وامىدارد. پايبندى به چنين اصلى در فعاليتها مطلوبترين كار است. به شرط آنكه در برخورد با زائران، كمك ارزشمند خود را با منّتگذارى، نيش زبان و هرگونه عملى كه مفهوم منت و تحقير را برساند، همراه نسازيم؛ زيرا نيش منت، نوش خدمت را از ذائقه افراد مىزدايد.
اينكه در خدمت نبايد منت باشد، اختصاص به خدمات فردى ندارد، بلكه حاكم اسلامى هم نبايد در برابر خدمتى بر جامعه منت بگذارد. امامعلى عليه السلام در عهدنامه مالك اشتر مىفرمايد:
وَ إِيَّاكَ وَ الْمَنَّ عَلَى رَعِيَّتِكَ بإحْسَانكَ أَوِ التَّزَيُّدَ فِيمَا كَانَ مِنْ فِعْلِكَ أَوْ أَنْ تَعِدَهُمْ فَتُتْبِعَ مَوْعِدَكَ بِخُلْفِكَ فَإِنَّ الْمَنَّ يُبْطِلُ الإِحْسَانَ وَ التَّزَيُّدَ يَذْهَبُ بِنُورِ الْحَقِّ وَ الْخُلْفَ يُوجِبُ الْمَقْتَ عِنْدَ اللهِ وَ النَّاسِ. 2
مبادا با خدمتهايى كه انجام دادى بر مردم منّتگذارى يا آنچه را انجام دادهاى بزرگ شمارى يا مردم را وعدهاى داده سپس خلفِ وعده نمايى. منت نهادن پاداش نيكوكارى را از بين مىبرد و كارى