81اگر انگيزه اصلى كارگزاران، الهى باشد، تحمل سختى‌هاى كار و ناملايمات برآمده از برخورد نامناسب برخى زائران، آسان و طعم تلخ رفتار و گفتار آنان در ذائقه انسان شيرين خواهد شد.

امام على عليه السلام به مالك اشتر چنين دستور داده است:

وَ أَعْطِ مَا أَعْطَيْتَ هَنِيئاً وَ امْنَعْ فِى إِجْمَالٍ وَ إِعْذَارٍ. ¹

آنچه به مردم مى‌بخشى، بر تو گوارا باشد و اگر چيزى را از كسى باز مى‌دارى با مهربانى و عذرخواهى همراه باشد.

هرگز نبايد ناسپاسى برخى افراد جلوى خدمت‌گزارى خالصانه را بگيرد و خدمت‌گزاران را دلسرد كند. چنانچه هدف ما از خدمت‌كردن والا باشد، قدرنشناسى عده‌اى، ما را به ورطه منت‌گذارى و ضايع كردن

خدمات پيشين نمى‌كشاند. امام على عليه السلام در حكمتى ناظر به همين موضوع فرموده است:

لا يُزَهِّدَنَّكَ فِى الْمَعْرُوفِ مَنْ لا يَشْكُرُهُ لَكَ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لايَسْتَمْتِعُ بِشَىءٍ مِنْهُ وَ قَدْ تُدْرِكُ مِنْ شُكْرِ الشَّاكِرِ أَكْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْكَافِرُ ² وَ اللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. ³

ناسپاسى مردم تو را از كار نيكو باز ندارد؛ زيرا هستند كسانى بى‌آنكه از تو سودى برند تو را مى‌ستايند؛ چه‌بسا ستايش اندك آنان براى تو سودمندتر از ناسپاسى ناسپاسان باشد و خدا نيكوكاران را دوست دارد.