62
5. بردبارى
بردبارى، لازمه كار مسئولان و دستاندركاران است و نبود آن، خدمترسانى به مردم را بسيار دشوار مىكند؛ به همين جهت امامعلى عليه السلام سفارش كرده است، آنان كه شكيبا نيستند در كسب آن بكوشند و با تلقين و تكلف، آن را در خود ايجاد نمايند:
إِنْ لَمْ تَكُنْ حَليِماً فَتَحَلَّمْ فَاِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَومٍ إلّا أوشَك أن يَكونَ مِنْهم. 1
اگر بردبار نيستى، خود را به بردبارى بزن. كماند كسانى كه خود را به طايفهاى همانند سازند جز اينكه اميد است در شمار آنان گردند.
امام على عليه السلام ... در دستورالعملهاى ادارى ... به كارگزاران و كاركنان چنين مىفرمايد:
«وَاصْبِرُوا لِحوائِجِهم...» 2؛ «در برآوردن حاجتهاى مردم شكيبايى بورزيد».
همچنين مىفرمايد:
«بِالْحِلْمِ تَكْثُرُ الأَنْصارُ...» 3؛ «با صبر و شكيبايى، حاميان انسان زياد مىشود».
حضرت در جاى ديگر مىفرمايد:
«بِالاْحْتِمالِ وَ الْحِلْمِ يَكُونُ لَكَ النّاسُ
أَنْصاراً وَ أَعْواناً» 4؛ «در پرتو تحمل و بردبارى، مردم ياور و حامى تو مىگردند».
امام على عليه السلام مىفرمايد: