56كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و مستمندان و واماندگان در سفر و سائلان و بردگان انفاق مىكند.
و در آيه ديگر خداوند در توصيف نيكوكاران مىفرمايد:
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعٰامَ عَلىٰ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً* إِنَّمٰا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لاٰ نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزٰاءً وَ لاٰ شُكُوراً (انسان:8و9)
و غذاى [خود] را با اينكه به آن علاقه [و نياز] دارند، به «مستمند» و «يتيم» و «اسير» اطعام مىكنند. [و مىگويند]: ما شما را به خاطر خدا اطعام مىكنيم و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم.
در آيات مربوط به انصار و مهاجرين مىخوانيم:
يُحِبُّونَ مَنْ هٰاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لاٰ يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حٰاجَةً مِمّٰا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كٰانَ بِهِمْ خَصٰاصَةٌ (حشر:9)
كسانى را كه بهسوىشان هجرت كنند، دوست مىدارند و در دل خود نيازى به آنچه به مهاجران داده شده، احساس نمىكنند و آنها را بر خود مقدم مىدارند؛ هرچند خودشان بسيار نيازمند باشند.
خدمات معنوى
خدمت تنها در كمك مالى نيست. خدمات معنوى نيز در شمار عمل صالح است. مىتوان با خدمات اعضا و جوارح, هدايت و راهنمايى مردم و تأمين آرامش و آسايش ديگران، بر ذخيره صدقات خويش افزود.
رسول خدا (ص) فرمود:
«إنَّ عَلى كُلِّ مُسلِمٍ فى كُلِّ يَومٍ صَدَقَةً» 1؛ «هر مسلمانى بايد هر روز صدقهاى بدهد».