41سيره عملى پيشوايان معصوم عليهم السلام و علماى وارسته، رسيدگى به نيازمندان بوده و بخشى از حيات پربركت آنان، براى خدمت به مردم سپرى مىشده است. گفتنى است اين شيوه بزرگان مربوط به شرايط ويژه نبوده است. همانگونه كه پيامبر (ص) ، امام على عليه السلام و امام حسن مجتبى عليه السلام حاكميت داشتند و در خدمت به مردم كوشا بودند، امام سجاد عليه السلام ، امام محمد باقر عليه السلام و ساير ائمه عليهم السلام هم كه تحت فشار حكومتهاى وقت زندگى مىكردند، به افراد محتاج كمك مىكردند. اين بيانگر آن است كه وظيفه رسيدگى به افراد نيازمند، تحت تأثير شرايط قرار نمىگيرد.
امام على عليه السلام و رفع نياز گرفتاران در كنار كعبه
زمانى اميرمؤمنان عليه السلام براى انجام دادن امور جارى خويش وارد مكه شد و چون مقيد بود كه ابتدا به مسجدالحرام برود، هنگام ورود، مرد عربى را ديد كه پرده كعبه را گرفته و با حالت درماندگى چنين مىگويد:
خدايا، خانه، خانه توست و من ميهمانت هستم. خدايا، رسم است كه ميزبان به نوعى از ميهمان پذيرايى كرده و او را اطعام كند. خدايا من از تو، مغفرت و بخشش مىخواهم.