77حضرت على(ع) مىفرمايد:
وَالْمَرءُ احفَظُ لِسِرِّهِ وَ رُبَّ ساعٍ فيما يَضُرُّهُ. 1
و انسان بهتر از هركس ديگرى مىتواند اسرار خويش را حفظ كند. بسيارند كسانى كه بر زيان خود مىكوشند.
بنابراين، آدمى بايد در اينكه چه مىگويد و با كه مىگويد دقت كند. آيا هركسى شايستگى شنيدن همه گفتههاى او را دارد يا خير؟ ممكن است كسى رازى را بشنود، آنگاه نه از سر دشمنى، بلكه به خاطر نداشتن ظرفيت درونى و آمادگى روحى بر پذيرش آن، ناخودآگاه به افشاى آن بپردازد. ازاينرو، حقايقى هست كه براى برخى، به ويژه آنها كه وجودشان را زنگار هواى نفس و نادانى و لجاجت در بر گرفته است، بايد هميشه ناگفته بماند.
به شمشيرم زد و با كس نگفتم
كه راز دوست از دشمن نهان به
حافظ
-رازگشايى با محرمان
چنين نيست كه انسان راز خويش با هيچ كس نگويد، بلكه گفتن راز و با محرم اسرار درددل كردن، روح و جان را سبك مىكند و آدمى با پشتيبانى ديگران دلگرم و آرام