49اخروى برگيرند. همچنين، با حفظ زبان از غيبت، روح همبستگى و دوستى را حفظ كنند و در طول سفر، خاطرهانگيزترين لحظات را براى خود و دوستان و همسفران رقم بزنند؛ چرا كه عطر دوستى پايدارتر از فضاى دودآلود غيبت است.
با توجه به اهميت غيبت و آثار تلخى كه در روابط اجتماعى و عاقبت اخروى غيبتكننده دارد، لازم است زائران بكوشند در فرصتهايى كه با همسفران صحبت مىكنند، از غيبت بپرهيزند و اجازه ندهند ديگران هم به
اين گناه آلوده شوند و در صورتى كه توانايى جلوگيرى از غيبت را ندارند، جلسه را ترك كنند.
3. دروغ
يكى ديگر از زشتىهاى زبان كه بدترين گناه كبيره هم ناميده شده، دروغ است.
دروغگو در ديده انسان خوار و بىاعتبار و نزد خداوند، سرافكنده و شرمسار است. خداوند در قرآن با محروم ساختن دروغگويان از هدايت خويش، بيزارى خود را از آنان اعلام مىكند؛ مىفرمايد:
إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَهْدِي مَنْ هُوَ كٰاذِبٌ كَفّٰارٌ (زمر: 3)
خداوند آن كس را كه دروغگو و كفرانكننده است، هرگز هدايت نمىكند.