21 نيازمندان، خدمه، زائران، مسئولان حج و... تعاون در «بِرّ» است. ولى گاهى ممكن است نوع همكارى در اين سفرها بهگونهاى باشد كه تعاون به ظالم تلقى شود. در اين صورت اين نوع تعاون ناپسند است. در اين زمينه حكايتى نقل شده كه شنيدنى است.
صفوان جمّال كه يكى از ياران امام موسى كاظم(ع) است، نقل مىكند: روزى خدمت امام رسيدم؛ حضرت فرمود: «اى صفوان، همۀ كارهاى تو خوب است جز يك كار!» عرض كردم: «فدايت شوم چه كار؟» فرمود: «اينكه شتران خود را به اين مرد (هارون) كرايه مىدهى». گفتم: «به خدا سوگند در مسيرهاى عيّاشى، هوسبازى و صيد حرام به او كرايه نمىدهم. تنها در راه مكه در اختيار آنها مىگذارم. خودم هم همراه شتران نمىروم؛ بعضى از فرزندان و كسانم را با آنها مىفرستم». حضرت فرمود: «اى صفوان! آيا از آنها كرايه مىگيرى؟!» عرض كردم: «بله». فرمود: «آيا دوست دارى كه زنده بمانند، بر سر كار باشند تا كرايۀ تو را بپردازند؟» گفتم: «بله». فرمود: «كسى كه بقاى آنها را دوست بدارد، از آنهاست و هر كسى از آنها باشد، در آتش دوزخ خواهد بود». صفوان مىگويد: «بلافاصله رفتم و تمام شترانم را فروختم». 1