70آن روزگار حاكمى معاند با اهلبيت عليهم السلام بر آن مسلّط بود. به دستور آن حاكم جبّار سربازان به اين كاروان كوچك حمله كردند كه در اثر اين هجوم، جمعى از همراهان حضرت معصومه عليها السلام به شهادت رسيده و خود ايشان نيز به سمت قم - كه شيعيان اهلبيت در آنجا سكونت داشتند - حركت كرد. آن حضرت پس از رسيدن به قم، مورد استقبال بزرگان شهر، به ويژه اشعريان و در رأس آنان، جناب «موسىبن خزرج» قرار گرفت و بعد از اقامتى چند روزه، در همين شهر وفات كرد و در آرزوى ديدار برادر جان داد. 1
اين حادثه و نيز هجرت ساير علويان و سادات به ايران، باعث گسترش روزافزون مكتب تشيع گرديد. چه زيبا سروده است شاعر كه:
خمير مايه استاد شيشهگر سنگ است
عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد!
وقتى كه مأمون مشاهده كرد محبّت امام رضا عليه السلام در لها بيشتر شده و مناظرات ايشان با ارباب اديان و فرق، موج عظيمى از ارادت نسبت به آن حضرت در شهرها برانگيخته است و همچنين به دليل ناراحتى