73فرمود: «مىخواهند ولايت اميرمؤمنان(ع) را با دهانهايشان خاموش كنند».
پرسيدم: «ولى خدا كاملكننده نور خويش است».
فرمود: «كاملكننده امامت است؛ به دليل اين سخن خداوند عزوجل كه فرمود: فَآمِنُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنٰا ؛ «به خدا و رسولش و نورى كه نازل كرديم ايمان بياوريد». (تغابن: 8) و نور، همان امام(ع) است.
پرسيدم: هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدىٰ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ؛ «او كسى است كه رسولش را براى هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان غالب سازد». (فتح: 28)
فرمود: «تا آن را بر همه اديان به هنگام قيام قائم غالب كند؛ بهدليل اين سخن خداوند عزوجل كه فرمود: وَ اللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهِ ؛ «و خدا كاملكننده نور خويش است»؛ يعنى [كاملكننده] ولايت قائم است وَ لَوْ كَرِهَ الْكٰافِرُونَ ؛ «هرچند كافران نپسندند»؛ يعنى ولايت على را نپسندند».
پرسيدم: آيا [آنچه فرموديد] تنزيل است؟
فرمود: «آرى، اين حرف تنزيل است. ولى غير آن تأويل است». 1
سخن امام(ع) آنجا كه فرمود: «اما اين حرف، تنزيل است»، در اراده معناى مطابق تفسير آيه، صراحت دارد. ولى معانى ديگرى را كه امام(ع) ذكر كرد، تأويل است كه معناى آيه به آن برمىگردد.
بدين ترتيب، مقصود از همه رواياتى كه درباره برخى معانى، تعابيرى