98يادآور اين مطلب است كه اولوا الأمر بر ساير مردم برترى دارند و همين برترى، مورد توجه خداوند بوده و به اطاعت مطلق آنها امر كرده است.
حال اين پرسش مطرح مى شود كه ملاك برترى اولوا الأمر و وجوب اطاعت مطلق و بى قيد و شرط از آنها چيست؟ آيا صحابه پيامبر بودن، خلافت و زمامدارى ظاهرى، فرمانده جنگ بودن و... ملاك اين برترى است يا ملاك برترى را بايد در چيز ديگرى جست‌وجو كرد؟
پاسخ اين پرسش روشن است و آن اينكه بايد مصونيت و معصوميت معنوى، ملاك تقدّم باشد. مگر نه اين است كه گرامى ترين افراد نزد خداوند، با تقواترين آنهاست؟! و آيا بالاترين مقام تقوا، عصمت مطلق نيست؟! و آيا پذيرفتنى است كه خداوند حكيم و خيرخواه به اطاعت بى قيد و شرط غير معصوم دستور دهد؟! و آيا مصاديقى كه اهل سنت براى اولوا الأمر معرفى كردند، معصوم بودند؟!
چنان‌كه در ارائه ديدگاه هاى اهل سنت گفتيم، فخر رازى از مفسران معروف اين فرقه اسلامى، تا اينجا با مفسران شيعه هم عقيده است و دلالت آيه را بر عصمت اولوا الأمر مى‌پذيرد، اما در تعيين مصداق «اولوا الأمر» با شيعه اختلاف نظر دارد. به نظر وى، مقصود از اولوا الأمر، «أهل حلّ و عقد» (نخبگان) جامعه‌اند. درحالى‌كه به نظر مفسران اماميه، مصداق اولوا الأمر، كسانى‌اند كه پيامبر(ص) آنان را جانشينان خود معرفى كرد. به نظر شيعه، پيامبر اكرم(ص)، رهبرى اجتماعى -سياسى و هدايت معنوى جامعه اسلامى را از جانب خداوند متعال به امامان سپرده است.