964. «اولوا الأمر» داراى معناى گسترده است كه هم شامل زمامداران مى شود و هم شامل علما. ابن كثير همين ديدگاه را در تفسير خويش استظهار كرده است. ¹

5. مقصود از «اولوا الأمر»، اهل حلّ و عقدند. اين ديدگاه را فخر رازى مطرح كرده است. به نظر وى، فراز ( وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ) بر حجّيت اجماع امت دلالت دارد؛ زيرا در اين آيه، خداوند متعال به طور جزم و يقين به اطاعت از اولوا الأمر دستور داده است و كسى كه خداوند با جزم و يقين به اطاعت او دستور دهد، بايد معصوم از خطا باشد. پس اولوا الأمر بايد معصوم از خطا باشند. سپس اين پرسش را مطرح مى كند كه آيا اين معصوم، مجموع امت است يا برخى از آنان؟ در پاسخ به اين سؤال، نشناختن امام معصوم و دسترسى نداشتن به او را به منظور دريافت دين و علم، دليل بر اين مى گيرد كه آن معصومى كه خداوند در اين آيه به اطاعت او دستور داده است، نمى‌تواند برخى از افراد امت و حتى طائفه اى از طوائف امت باشد. با باطل شدن اين فرض، نتيجه آن است كه مقصود از معصوم مورد نظر كه در فراز ( وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ) بيان شده است، أهل حلّ و عقد امت اسلام‌اند. با ثابت شدن اين معنا، وى به حجّيت إجماع امت معتقد مى شود. ²