180تحريف بود. با رحلت پيامبر(ص) و ورود انديشه هاى مختلف در تفسير دين، همواره اين پرسش وجود دارد كه كدام انديشه و تفسير درباره دين صحيح است؟ به عقيده كدام نحله و فرقه بايد اعتماد كرد و بر آن تكيه زد؟ پس، ناگزير در هر زمانى به ملاكى نياز داريم كه بتواند معيار تشخيص تفسير صحيح و روشمند از تفسير ناصحيح و خودساخته باشد. در درجه اول، قرآن و كلام پيامبر(ص) مى تواند راه را نشان دهند. اما همه چيز در قرآن نيامده و همه چيز را پيامبر(ص) تبيين نفرموده است. پس وجود امام و رهبر معصوم مى تواند فصل‌الخطاب همه دريافت‌ها و انديشه‌ورزى ها باشد و تفسير صحيح را از تفسير ناصحيح متمايز كند. تأكيد پيامبر(ص) در معرفى اهل بيت و عترت خويش در كنار قرآن، رساندن بشر به چنين بصيرتى در فهم دين بود.
امام على(ع) فرمود:
آرى! خداوندا! زمين هيچ‌گاه از حجت الهى خالى نيست، كه براى خدا با برهان روشن قيام كند؛ يا آشكار و شناخته شده، يا بيمناك و پنهان، تا حجت خدا باطل نشود و نشانه هايش از ميان نرود. 1
امام صادق(ع) فرمود:
... در ميان ما اهل بيت در هر نسلى افراد عادلى‌اند كه تحريف غلوكنندگان را از آن نفى مى كنند و دست بدعت‌گذاران و دين‌سازان و اهل باطل را كوتاه مى‌كنند و تأويل و تفسير نادرست جاهلان را كنار مى زنند. 2