174اى بندگان خدا! همانا بهترين و محبوب‌ترين بنده نزد خدا، بنده‌اى است كه خدا او را در پيكار با نفس يارى داده است. آن كس كه جامه زيرين او اندوه، و لباس رويين او ترس از خداست، چراغ هدايت در قلبش روشن شده و وسائل لازم براى روزى او فراهم آمده و دورى‌ها و دشوارى‌ها را بر خود نزديك و آسان ساخته است. حقايق دنيا را با چشم دل نگريسته، همواره به ياد خدا بوده و اعمال نيكو، فراوان انجام داده است. از چشمه گواراى حق سيراب گشته است؛ چشمه‌اى كه به آسانى به آن رسيد و از آن نوشيده سيراب گرديد. و در راه هموار و راست، قدم برداشته، پيراهن شهوات را از تن بيرون كرده است، و جز يك غم، از تمام غم‌ها خود را مى‌رهاند. و از صف كوردلان و مشاركت با هواپرستان خارج شد، كليد بازكننده درهاى هدايت شد و قفل درهاى گمراهى و خوارى گرديد. راه هدايت را با روشن‌دلى ديد، و از همان راه رفت، و نشانه‌هاى آن را شناخت و از امواج سركش شهوات گذشت. به استوارترين دستاويزها و محكم‌ترين طناب‌ها چنگ انداخت. چنان به يقين و حقيقت رسيد كه گويى نور خورشيد بر او تابيد. در برابر خداوند خود را به گونه‌اى تسليم كرد كه هر فرمان او را انجام مى‌دهد و هر فرعى را به اصلش باز مى‌گرداند. چراغ تاريكى‌ها، و روشنى‌بخش تيرگى‌ها، كليد درهاى بسته و برطرف‌كننده دشوارى‌ها، و راهنماى گمراهان در بيابان‌هاى سرگردانى است. سخن مى‌گويد، خوب مى‌فهماند، سكوت كرده به سلامت مى‌گذرد، براى خدا اعمال خويش را خالص كرده آن چنان‌كه خدا پذيرفته است، از گنجينه‌هاى آيين خدا و اركان زمين است. خود را به عدالت واداشته و آغاز عدالت او آنكه هواى نفس را از دل بيرون رانده است، حق را مى‌شناساند و به آن عمل مى‌كند. كار خيرى نيست مگر كه به آن قيام مى‌كند، و در هيچ‌جا گمان خيرى نبرده جز
آنكه به سوى آن شتافته است. اختيار خود را به قرآن سپرده، و قرآن را