79گرفت». پيامبر فرمود: «خواب خوبى ديدهاى. فاطمه (دخترم) اگر خدا بخواهد پسرى به دنيا خواهد آورد كه در دامان تو بزرگ خواهد شد».
ام الفضل مىگويد: فاطمه(عليها السلام) حسين(ع) را به دنيا آورد و او در دامان من بود، همانگونه كه رسولخدا(ص) فرمود، تا آنكه بر رسولخدا(ص) وارد شدم و حسين(ع) را در دامنش گذاردم. به حضرت توجه كردم، ناگهان ديدم كه اشك از چشمانش سرازير شد. عرض كردم: «اى پيامبر خدا! پدر و مادرم به فدايت، چه شده كه شما را گريان مىبينم؟» حضرت فرمود: «جبرئيل بر من نازل شد و خبر داد كه امتم به زودى او را به شهادت مىرسانند». عرض كردم: «اين فرزند را؟» حضرت فرمود: «آرى». آنگاه قسمتى از تربت خونين آن حضرت را به من داد.
اين حديث را عدهاى از علماى اهلسنت نقل كردهاند، از قبيل: حاكم نيشابورى 1 ، خطيب خوارزمى 2، ابن صباغ مالكى 3، ابن حجر مكّى 4، بيهقى 5 و متقى هندى. 6
2. مسلم به سندش از حذيفة بن اسيد نقل كرده كه پيامبر(ص) فرمود:
يدخل الملك على النطفة بعد ما تستقر في الرحم اربعين أو خمسة و اربعين ليلة، فيقول: يا ربّ! أشقي أو سعيد؟ فيكتبان، فيقول: أي ربّ! أذكر أو انثى، فيكتبان و يكتب عمله و اثره و