152 الحكام على الإطلاق. ¹

حاكمان بر خلق سه طائفه‌اند؛...طايفه سوم: انبيا هستند، همان كسانى كه خداوند متعال به آنان از علوم و معارف به قدرى داده كه به سبب آن قدرت بر تصرف در بواطن خلق و ارواح آنها دارند. و نيز به قدرى قدرت و امكانات داده كه با آن قدرت تصرف در ظواهر خلق را دارند. و چون اين دو صفت را جمع نمودند. از اين رو آنان حاكمان واقعي مي‌باشند.

ابن حجر مكي مي‌نويسد:

ثم رأيت ابن العربي صرّح بما ذكرناه؛ من انّه لايمتنع رؤية ذات النبي(ص) بروحه و جسده؛ لانّه و سائر الانبياء احياء ردّت اليهم ارواحهم بعد ان قبضوا، و اذن لهم في الخروج من قبورهم و التصرف في الملكوت العلوي و السفلي، و لا مانع من ان يراه كثيرون في وقت واحد؛ لانّه كالشمس. ²

سپس ابن عربى را يافتم كه به آنچه ما ذكر كرديم تصريح نموده است؛ به اينكه ديدن ذات پيامبر(ص) به روح و جسدش ممتنع نيست؛ زيرا او و ديگر پيامبران زنده‌اند و ارواحشان بعد از قبض به آنان بازگردانده شده است، و به آنان اجازه خروج از قبرهايشان و تصرف در ملكوت علوى و سفلى داده شده است. و مانعى نيست كه آن حضرت را بسيارى در يك وقت مشاهده كنند؛ زيرا او همانند خورشيد مى‌باشد.