115زائرى كه با معرفت و از روى بصيرت اين زيارت را با توجه به معنايش در كنار قبور ائمّه عليهم السلام بخواند، نوعى مرور بر اعتقادات و باورها و تجديد ميثاق با اولياى دين كرده است.
شيخ صدوق در «فقيه» و «عيون» از موسَى بن عبداللّه نخعى روايت كرده كه گفت: به حضرت امام علىّ النّقى عليه السلام عرض كردم: يابن رسول اللّه! مرا تعليم فرما زيارتى كه با بلاغت كامل باشد، هرگاه خواستم زيارت كنم يكى از شما را، آن را بخوانم. فرمود: چون به آستانۀ در حرم رسيدى توقف كن، و شهادتين را بگو :
أَشْهَدُ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰشَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.
در حالىكه غُسل زيارت كردهاى داخل حَرَم مىشوى و آنگاه كه قبر را ديدى توقف كن و سى مرتبه
«اَللّٰهُ أَكْبَرُ» بگو، پس با دل آرام اندكى پيش برو، و گامها را نزديكِ هم بگذار، آنگاه توقف كن و سى مرتبه
«اَللّٰهُ أَكْبَرُ» بگو، پس نزديك قبر مُطهّر برو، و چهل مرتبه
«اَللّٰهُ أَكْبَرُ» بگو تا صد تكبير تمام شود، پس بگو: