78طالب، به جهنم واصل شدند و اين امر باعث تضعيف روحيۀ سربازان دشمن گرديد (على(ع) در روز شورا، روى اين موضوع تكيه كرده) و زمانى كه غفلت ياران رسول الله باعث شكست شد، تنها انگشت شمارى در ميدان باقى ماندند كه على(ع) از مهمترين آنان بود. ابن ابى الحديد به نقل از ابناثير - از علماى اهل سنت- دربارهاش مىنويسد: وجود پيامبر(ص) از هر طرف مورد هجوم دستههايى از ارتش قريش قرار گرفت، هر دستهاى كه به آن حضرت حمله مىآورد، على(ع) به فرمان پيامبر، به آنها حمله مىكرد و با كشتن برخى، موجبات پراكنده شدن آنان را فراهم مىكرد. اين جريان چند بار در احد تكرار شد. در برابر اين فداكارى، امين وحى الهى نازل گرديد و فداكارى على(ع) را نزد پيامبر ستود و گفت: اين نهايت فداكارى است كه اين افسر رشيد، از خود نشان مىدهد، رسول خدا(ص) امين وحى را تصديق كرد و گفت: من از على و او از من است. سپس ندايى در ميان آسمان، به طور مكرّر شنيده شد كه: لاسَيْفَ الاّ ذُوالْفَقار، لا فَتى الاّ عَلىّ ، ولى گوينده ديده نمىشد، از پيامبر(ص) سؤال كردند، فرمود: گويندۀ اين سخن جبرئيل است. 1در جنگ خيبر با اينكه درب قلعۀ يهود باز شد؛ اما يهوديان مقاومت سرسختى كرده كه حدود ده روز طول كشيد. اين وضعيت رسول خدا را ناراحت كرد و فرمود: