83سوى شما بيايد، آيا شما عبادت كنندۀ او خواهيد بود؟ اگر از وى درخواست كنيد به شما كمك كند يا حاجتى از شما برآورد، آيا شما او را عبادت كردهايد و با اين عمل، گناهكار مىشويد؟ به يقين چنين نيست. پس بايد گفت معناى آيۀ مباركه كه فرموده است: «احدى را با خدا نخوانيد»، مطلق دعا نيست و شامل هر دعايى نمىشود، منظور از آن، دعاى مخصوص است كه نبايد همراه با خدا خوانده شود و مساوى با دعاى خداى قادر متعال باشد؛ يعنى آن را كه با خدا مىخواند، باورش اين باشد كه او نيز مانند خداى سبحان، قادر و مختار است و از هر جهت مانند خداست؛ همانگونه كه يهود و نصارى در معابد خود نسبت به عزير و مسيح انجام مىدهند و همانگونه كه بتپرستان و مشركان در كعبه در بارۀ بتها عمل مىكردند و مانند كسانى كه فرشتگان و جن را مىخواندند و معتقد بودند كه آنها نيز به تنهايى يا همراه با خدا مىتوانند در آفرينش يا در سرنوشت آنها مؤثر باشند. منظور از دعاى با خدا كه در آن آيه نهى شده، اينگونه دعاها و امثال آن است. لذا آيۀ 194 و 197 سورۀ اعراف اينگونه اعتقادات را رد كرده، مىفرمايد: «غير خدا، هركه را مىخوانيد، بندگانى مانند شما هستند. اگر راست مىگوييد بايد به شما پاسخ دهند.» 1