263
پيام
درعصر ما كه اسلوبهاى علمى، رفته رفته جايگاه دين را به تصرّف خود در مىآورند، نبايد از اهميّت تأثير سحرآميز كلمات بر اذهان برخى از پيروان « شيوۀ دكارتى » غافل ماند.
در هر زبان كلماتى يافت مىشوند كه معناى آنها در زير نقابهايى پوشيده و مخفى است و اگر چه علم سياست تاكنون توانسته بر معناى برخى از آنها وقوف يابد، لكن حظّ علم از اين كلمات بىشمار است. وقتى اين كلمات از قلم اعجابآور نويسندهاى بزرگ تراوش مىكند، هيچكس نمىتواند دربارۀ معانى كه در زير اين نقابها پوشيده و مخفى مانده تصوّر خطا يا كمبودى نمايد! به همين علّت نوشتههاى اين نويسندگان سايههايى از اين معانى را در اذهان بسيارى از پژوهندگان جاى داده و بر سخافت موضوع مورد تحقيق مىافزايند.
امروزه در محافل روشنفكرى و مراكز علمى ما چنين شايع شده كه پژوهندگان مسائل اسلامى، به مطالب نويسندگانى مراجعه مىكنند كه سعى دارند همه چيز را با نوشتن حل نمايند. اينان كلمهاى را در محل حقيقتى قرار مىدهند كه آن حقيقت از ديد آنها مخفى بوده و يا لااقل هيچ تلاشى براى فهم آن نكردهاند.