1) . بعضى از علماء به جواز نسخ كتاب به سنّت قائل هستند و در تأييد نظر خود اين آيه را مورد استشهاد قرار داده‌اند. « وَ اللاّٰتِي يَأْتِينَ الْفٰاحِشَةَ مِنْ نِسٰائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيلاً. » و چنين مى‌گويند كه حكم كتاب در اين آيه با اين سخن رسول الله (ص) منسوخ شده است كه فرمود (اين حكم را از من فرا گيريد زن بيوه سنگسار مى‌شود و دختر باكره حد مى‌خورد \ خذوُاعَنّى، خُذواعَنّى. قَدْ جَعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبيلاً، الثيبُ تُرجم و البكر تُجلد)... در اين زمينه نظريّات ديگرى نيز وجود دارد كه نسخ كتاب به سنّت را مجاز نمى‌شمارد. امّا موضوع نسخ سنّت به كتاب يا نسخ كتاب به كتاب اكثريّت قاطع علما بر آن اتّفاق دارند. و مؤلّف اعتقاد دارد كه قول پيامبر(ص) كه فرمود: از من فرا گيريد... شرح و توضيح آيه بوده است نه نسخ آن. «ع.ش» مبحث «نسخ» را مى‌توانيد بطور مشروح در كتاب «تاريخ و علوم قرآن»/ از همين قلم، مطالعه كنيد.../مترجم/

2) . مقصود همان جَجّى است كه هيچگاه مناسك آن از جانب رسول خدا(ص) و يارانش، انجام نپذيرفت و در ميان راه به پيمان‌نامۀ معروف و تاريخى «صلح حديبيّه» تبديل شد كه در آيات شريفۀ «سورۀ محمّد(ص)» با طليعۀ « لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيٰا بِالْحَقِّ...» ، بدان اشارت رفته است... ياد آور مى‌شويم كه در معاهدۀ حديبيّه بر متاركۀ جنگ با شرايطى توافق حاصل گرديد، از جملۀ شرايط اين بود كه مشركان و هم‌پيمانان، به اسلام و مسلمانان و هر گروه كه با رسول خدا(ص) هم پيمان باشد، متعرض نشوند... قبيلۀ «خزاعه» با پيامبر(ص) و قبيلۀ «بكر» با قريش هم‌پيمان شدند... بعد قبيلۀ بكر با هم يارى قريش پيمان صلح و قرار داد متاركۀ جنگ را نقص نمودند و به قبيلۀ خزاعه تجاوز كرده، آنان را كشتند، تنى از خزاعه بعنوان استغاثه نزد پيامبر(ص) آمده و اين اشعار را خطاب به آن حضرت انشا نمودند: لاَ هُمِّ انّىِ ناشِدٌ مُحَمَّداً(ص) حَلْفَ ابينا وَ ابيكَ الاَ تْلَدا انَّ قُرَيْشاً اخْلَفوُكَ الْمَوْعِدا وَ نَقَضوُا ذِمامَكَ الْمَؤَ كَّدا هُمْ بَيَّتُونا بِالْحَطيمِ هُجَّداً وَ قَتَلوُنا رُكَّعاً وَ سُجَّدا ... من محمّد(ص) را به سوگند ياد آورى مى‌كنم، يادآورى مى‌كنم اى محمّد(ص) ! سوگند ديرين پدر ما و پدرت را. همانا قريش با معاهدۀ تو مخالفت كردند و پيمان استوارت را بشكستند، بر ما در حالى كه بين ركن و مقام به تهجّد مشغول بوديم، شبيخون زده و در حال ركوع و سجود ما را به قتل رسانيدند../مترجم/