168عهد جديد « انجيل » نيز وضعى بهتر از « تورات » ندارد، زيرا بسيارى از اخبار آن در « مجمع اسقفهاى نيقيه »، مورد لغو و حذف قرار گرفت و باقيماندۀ روايات متبلور در اناجيل سهگانه « متى - مرقس - لوقا » نيز همچنان در هالهاى از شك و ترديد قرار دارند.
و در حقيقت كتاب اخير (انجيل) از كتب اصيل و صحيح بهشمار نمىآيد، زيرا نقّادان و محقّقان به اثبات رساندهاند كه كتاب مزبور يك قرن پس از دوران حضرت مسيح(ع) تدوين گشته است، يعنى بعد از عصر حواريّون كه تعاليم مسيحيّت به ايشان نسبت داده مىشود.
بنابراين پيرامون داستان تاريخى مصادر و منابع يهوديّت و مسيحيّت، چراها و ترديدهاى فراوانى وجود دارد.
با توجّه به مراتب فوق، به حدّ تكامل و تثبيت كامل رسيدن « نص قرآنى » در عهد خود پيامبر اكرم(ص)، پديدهاى است كه از ديدگاه جامعهشناسى و روانشناسى، شايستۀ ملاحظه و تأمّل و دقّت مىباشد، بهويژه آنگاه كه اوضاع و احوال و شرايط قابل توجّه اعراب را در زمان حضرت محمّد(ص) مورد نظر قرار دهيم.
پس اين يك نكتۀ اساسى است كه سزاوار است پيرامون آن به بحث و گفتگو نشست و نسبت به آن وقوف كامل پيدا كرد، زيرا در مورد اصالت و صحت تدوين « قرآن كريم » ابهام و ترديدى بدانسان كه در مورد « كتاب مقدّس » وجود داشت، وجود ندارد، و اين واقعيّت را حقايق تاريخى مورد تأييد قرار مىدهد.
در اينجا نظر خوانندۀ گرامى را نسبت به توافق و تطبيق اين « واقعۀ تاريخى » با آيۀ شريفۀ «B إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ 1» ، جلب مىكنيم كه روند تاريخى محافظت قرآن كريم بدين قرار بوده است: 2هر آيهاى از آيات قرآن كريم كه نازل مىگرديد، در حافظۀ شخص رسول اكرم(ص) و صحابۀ آن حضرت ضبط مىگرديد، و سپس بلافاصله و به سرعت توسّط كاتبان وحى (كه به نام امناى وحى شناخته شده بودند و جهت همينكار مهم در استخدام رسمى رسول خدا(ص) در آمده بودند)، روى اشيايى كه صلاحيّت نوشتن