95آن پيكرهاى مطهّر گردد. 1 مفسران مىگويند هدف از ساختن مسجد، برپايى نماز و تبرك به اجساد مطهّر آنان بوده است.
دقت در اين آيات ما را از يك اصل علمى و قرآنى روشن آگاه مىكند و آن اينكه گاهى خواست الهى بر اين مىشود كه نعمتها و مواهب مادى و معنوى را از خلال اسباب و عوامل طبيعى به بشر افاضه كند، مثل آنكه بشر را از راه اسباب طبيعى هدايت كند، از اين رو پيامبران را به عنوان بشارت دهنده و بيم دهنده فرستادهاست. گاهى نيز اراده خدا بر اين تعلّق مىگيرد كه فيض خويش را از راهها و اسباب غيرطبيعى جارى سازد. تبرّك يكى از آن راههاى غيرطبيعى است كه انسان به آن روى مىآورد تا فيض الهى و نعمت پروردگار را به دستآورد.
مسلمانان به آثار پيامبر اعظم(ص) و به موى شريف او و به قطرات آب وضوى آن حضرت و به جامه و ظرف و لمس بدن مطهّرش تبرك مىجستندكه نمونههاى آن در روايتها آمده است. پس تبرّك، سنتى شد كه صحابه به آن عمل مىكردند و تابعان و صالحان بعدى نيز از آنان پيروى كردند.
تعدادى از علماى اسلام، كتابهايى در زمينه موارد تبرّك اصحاب به آثار پيامبر(ص) تأليف كردهاند.
تبرّك اصحاب تنها به موارد ياد شده (مسح و لمس، آب وضو و غسل، نيم خورده آب و غذا) منحصر نمىشد، بلكه به آبى كه آن