63
ضرورت نبوّت عامّه
خداوند حكيم، مردان شايستهاى را براى هدايت و سعادت انسان برگزيد. آنان همان پيامبران الهىاند. بعثت انبيا براى رسيدن انسان به كمالى كه هدف خلقت اوست لازم است، چرا كه عقل او هرچند در پيمودن راه كمال، مؤثر و مفيد است، ولى كافىنيست.
تفاوت ديدگاه و انديشههاى بشرى در اخلاق و اقتصاد و روابط اجتماعى و جوانب ديگر زندگى، بهترين دليل است بر اينكه انسان از شناخت صحيح اين مسائل ناتوان است.
صفات انبيا
واسطههاى فيض الهى صفاتى دارند كه آنان را از ديگران ممتاز مىسازد. مهمترين آنها «عصمت» در سه مرحله است:
1 . عصمت در مرحله دريافت وحى و ابلاغ آن؛
2 . عصمت از معصيت و گناه؛
3 . عصمت از خطا در امور فردى و اجتماعى.
لزوم عصمت در اين سه مرحله، دلايل عقلى و نقلى دارد كه در جاى خود آمدهاست.
نبوّت خاصّه
مقصود از نبوت خاصّه، نبوت حضرت محمد بن عبدالله(ص) است كه آخرين پيامبر است و كتاب او آخرين كتابها و رسالت او آخرين رسالتهاست و قرآن معجزه جاويدان او تا روز قيامت است. خداوند او را با اين معجزه، ويژه ساخت، چون آيين جاودان در گرو دليل جاويدان