310چشم پوشيديم و در كتب حديث پراكنده است. ¹

روايات صريح است در اين‌كه پيامبر خدا(ص) در مدينه، بدون آن‌كه خوف، باران يا بيمارى و علتى باشد، دو نماز را با هم خوانده است تا جمع بين دو نماز و مشروعيت آن را بيان كند، تا توهم نشود كه جدا خواندن واجب است، چرا كه اقدام پيامبر(ص) بر خواندن نمازها در وقت فضيلتش استمرار داشته است. پيامبر با عمل خويش ثابت كرد كه جمع هم جايز است، هرچند بهتر، خواندن در وقت خودش است.

خلاصه درس

فقهاى شيعه و شافعى معتقدند پس از سربرداشتن از سجده دوم و پيش از برخاستن براى ركعت بعدى، واجب است نشستن (جلسه استراحت). اما فقهاى ديگر اهل سنت مثل ابوحنيفه، مالك و ديگران واجب نمى‌دانند، ولى در صحيح بخارى روايت شده كه پيامبر خدا(ص) مى‌نشست.

سخن فقها متفّق است بر اين‌كه در عرفه و مزدلفه، دو نماز را حقيقتاً با هم خواندن رجحان دارد، نه در صورت.

اتفاق شيعه بر اين است كه مى‌توان در حضر در حال اختيار، دو نماز را با هم خواند، گرچه با فاصله بهتر است.

جمع بين دو نماز بر اساس مذهب شيعه، به معناى خواندن نماز در غير وقت شرعى نيست، بلكه مقصود، انجام در غير وقت فضيلت است.