171پيامبر اكرم(ص) كه از بزرگترين شخصيتهاى جهانى در تاريخ بشرى است، با آيينى كه آورد، زمينه مناسبى براى يك تحول الهى جهانى و بزرگ و برپايى يك تمدن جديد و بىنظير فراهم ساخت. براى هدايت هميشگى امّتش و اداره آنان و شكل حكومت پس از خودش فكر و برنامهاى داشت و آن را بيان كرد، چرا كه معقول نيست اين پيامبر فرزانه، پايههاى يك شريعت و آيين جاودانه را بنا نهد، ولى طرحى قوى براى شكل رهبرى پس از خود كه ضامن بقاى آن آيين باشد، نداشته باشد.
پيامبرى كه براى بيان كوچكترين مسأله كه براى سعادت بشر مورد نياز است، كوتاهى نكرد، چگونه ممكن است در زمينه رهبرى جامعه اسلامى و ساختار و چگونگى آن ساكت باشد و جامعه اسلامى را سرگردان به حال خود رها كند، به گونهاى كه تكليف خود را ندانند؟
2. امت اسلامى و خطر سهجانبه
مراجعه به تاريخ و درك شرايطى كه در زمان رحلت پيامبر(ص) بر منطقه و جهان حاكم بود و دقت در شرايط پيش از رحلت، به روشنى انتصابى بودن منصب امامت را ثابت مىكند، زيرا سه خطر مهم موجوديت اسلام را تهديد مىكرد:
1. امپراتورى روم؛
2. امپراتورى ايران؛
3. منافقين داخلى.
نسبت به خطر اول پيامبر خدا(ص) همواره حتى تا آخرين لحظه