146غيردينىاند.
خلاصه درس
بدعت از حرامهايى است كه خداوند، وعده عذاب بر آن داده است. در لغت، پديد آوردن و ساختن چيزى بدون نمونه قبلى است اما در اصطلاح، بدعت چيزى است كه پديد آورده شود و در شريعت، اصلى كه بر آن دلالت كند نباشد، اما آن چه كه اصلى در شرع بر آن دلالت كند، شرعاً بدعت نيست، هر چند در لغت بدعت باشد. بدعت در نظر شرع سه قيد دارد:
1. چيزى در اعتقادات يا احكام دينى، كم يا زياد شود؛
2. دعوت و نشر در كار باشد؛
3. دليلى شرعى بر اين كه به صورت كلى يا جزئى از دين است، وجود نداشته باشد.
معيار در تشخيص بدعت از سنت، رجوع به «ثقلين» است. اگر چيزى از قرآن و سنت دلالت مىكرد كه آن جزء دين است، بدعت نيست.
پيدايش و گسترش بدعت در جامعه، عواملى دارد كه مهمترين آنها هواپرستى است.
برترى طلبى نسبت به زيردستان، تعصّب ناپسند و تسليم بودن نسبت به غيرمعصوم، عوامل سهگانه مهم در پيدايش و گسترش بدعت و امور غيردينىاند.
خود آزمايى