88عربستان به دليل ميزبانى دبيرخانه كنفرانس، تأمين بيشترين سهم از بودجه آن، همچنين به دليل تأثير بر مواضع كشورهاى اسلامى، نفوذ بسيار زيادى در اين سازمان دارد.
3. شوراى همكارى خليج فارس: شوراى همكارى خليج فارس يا مجلس التعاون الخليجى PGCC 1شامل عربستان، امارات متحده عربى، قطر، بحرين، كويت و عمان در سال 1981 ميلادى 1402 ه. ق دو ماه پس از آغاز جنگ تحميلى عراق بر ايران با نشست سران اين كشورها در ابوظبى تشكيل گرديد.
تحولات مهمّ منطقه همچون تشكيل جمهورى اسلامى، اشغال افغانستان توسط شوروى و جنگ عراق زمينه تشكيل آن را فراهم آورد. هدف اوّليه تشكيل اين شورا، برخوردارى از امكانات و حمايت متقابل در برابر ناآرامىهاى داخلى و تهديدهاى خارجى، تأمين ثبات و تحكيم امنيت در خليج فارس، هماهنگى در سياست خارجى و دفاعى اعلام شد. سپس همكارىهاى فزاينده اقتصادى، ايجاد بازار مشترك، هماهنگى در تدوين قوانين اجتماعى و فرهنگى و همسويى هر چه بيشتر در مواضع، وحدت گمركى و پولى تا 2010 ميلادى و همكارىهاى گستردهتر در دستور كار قرار گرفت.
عربستان به دليل جايگاه، وسعت، جمعيت، قدرت، ثروت و ذخاير بيشتر و آسيبپذيرى كمتر نسبت به ديگر كشورهاى عربى خليج، به قدرت برتر اين شورا بدل شده و نقش محورى در تصميمات آن ايفا مىكند.
هسته اصلى نيروى نظامى مشترك اين شورا كه « درع الجزيره \سپر جزيره » ناميده مىشود، را دو تيپ از ارتش عربستان سعودى تشكيل مىدهد و ايجاد شبكه بزرگ دفاع هوايى براى پوشش كل منطقه نيز در دستور كار است. 2