136
چكيده فصل
عربستان به دليل موقعيت خاص جغرافيايى، عوامل دينى، سياسى، اقتصادى، تحولات سه دهه اخير منطقهاى و عضويت و نفوذ در سازمانهاى منطقهاى و جهانى از اهميتى ژئوپلتيك و جايگاهى استراتژيك برخوردار است.
پيشينه سياسى عربستان را مىتوان به چهار دوران؛ باستان، ظهور اسلام، دوران شكلگيرى حكومت آل سعود و دوران معاصر تقسيم نمود. در دوران باستان گرچه دولتهايى در بخش شمالى و جنوبى وجود داشت، اما مناسبات قبيلهاى حاكم بود، اسلام، قبايل را متحد كرد و حكومت واحدى پى افكند.
آل سعود پس از پيمان با محمد بن عبدالوهاب با طى فراز و نشيب هاى بسيار و تجربه دو بار سقوط، دولت سوم خود را توسط عبدالعزيز بن عبدالرحمن شكل داد و از آغاز تاكنون، 21 پادشاه از اين خاندان حكومت يافتهاند.
نظام كنونى عربستان، پادشاهى مطلقه بوده و شوراى خاندان حاكم يا «مجلس الاسرة المالكه» در تعيين پادشاه نفش دارد. كشور داراى قواى سه گانه مجريه، مقننه و قضاييه تحت نظر پادشاه است. هيأت وزيران آن داراى 40 عضو است.
عربستان كه در پى سعودى سازى ملت و نهادينه سازى وهابيت است، تا كنون از حزب سياسى، آزادى بيان و انتخابات برخوردار نبوده است. ملك عبدالله با تشكيل گروه «گفتگوى ملى» و راه انداختن انتخاب نيمى از اعضاى شوراهاى شهر توسط مردان، گامهاى نخستين تمرين دموكراسى سازى در اين كشور را