109
17. ملك سعود بن عبدالعزيز (1384 - 1373 ه. ق)
پس از درگذشت عبدالعزيز، فرزند بزرگش ملك سعود سوم به سلطنت رسيد؛ وى گر چه برادرش فيصل را به عنوان وليعهد اوّل منصوب نمود، ولى با او در چگونگى فرمانروايى اختلاف و رقابت داشت.
وى در بحران مالى سال 1958 ميلادى \1378 ه. ق به ناچار قوه مجريه را به فيصل سپرد، اما چندى بعد او را عزل كرد. ولى در سال 1962 و 1963 م بار
ديگر فيصل عهدهدار قوه مجريه گرديد.
ملك سعود مدت يازده سال قدرت را در دست داشت، تا آن كه امير فيصل به هنگام سفر وى به خارج براى معالجه، با جلب نظر مجلس الاسرة المالكه (شوراى سلطنتى خاندان سعودى)، در سال 1384 ه. ق/ 1964 م. برادرش را از سلطنت خلع نمود و خود زمام امور را به دست گرفت.
18. ملك فيصل بن عبدالعزيز (1395 - 1384 ه.ق.)
ملك فيصل سمت نخستوزيرى و وزارت خارجه را خود بر عهده گرفت و برادرش خالد را وليعهد اوّل و نايب نخست وزير و برادر ديگرش فهد را وليعهد دوم تعيين كرد و به دليل دورانديشى و حوصله وى و رشد قيمت نفت، عربستان رو به رشد اقتصادى و برقرارى روابط دوستانه با همه دولتها نهاد.
اعزام سربازان سعودى براى مدد رسانيدن به اردن در جنگ اعراب و اسرائيل، در سال 1967 م، شركت در تحريم نفتى اعراب بر ضدّ حاميان اسرائيل و تكرار اين تحريم در جنگهاى سال 1973 م از اقدامات او بود. ملك فيصل در سال 1975 ميلادى به طرز مشكوكى به دست يكى از برادرزادگانش كشته شد.
19. ملك خالد بن عبدالعزيز (1402 - 1395 ه. ق)
پس از كشته شدن ملك فيصل، برادرش خالد به پادشاهى رسيد. ولى به دليل