65عهدى گرفتهاند، شفاعت مقبول است.
قرآن كريم، شفاعت بتها را كه عرب آنها را به دروغ مىپرستيدند رد مىكند و مىگويد: آنان كه از خود نمىتوانند دفاع كنند، چگونه مىتوانند در حق پرستندگانشان شفاعت كنند؟ هدف آيات نفى كنندۀ شفاعت، شفاعت اينها و شفاعت مطلقى است كه اهل كتاب به آن معتقدند ولى شفاعت پذيرفته، شفاعت گروهى است از بندگان ويژۀ خدا كه با شرايط خاصّى شفاعتشان نزد خدا قبول مىشود. در روايات اسلامى نام شفيعان و شرايط شفاعت نسبت به شفاعت شوندگان آمده است.
سوم: محدودۀ شفاعت
شفاعت مطلق و بىقيد و شرط را يهود و نصارىٰ و مشركان معتقد بودند، امّا شفاعتى كه قرآن آن را پذيرفته، شرايطى در شفيع، در شفاعت شده و در مورد شفاعت دارد.
امّا شفيع، هر چه هم نزد خداوند، رتبه و منزلت داشته باشد، جز با اذن و رضايت خدا شفاعت نمىكند.
امّا شفاعت شده بايد به وسيلۀ ايمان به خدا و يكتايى او و ايمان به پيامبران الهى و كتب آسمانى، پيوند خود را با خدا استوار سازد و از كسانى نباشد كه دستشان آلوده به جنايت شده و در گناهان غرق شدهاند. اين شرطها و محدودهها در روايات شيعه و اهل سنّت بيان شده است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «نزديكترين شما به من در فرداى قيامت و شايستهترين شما براى برخوردارى از شفاعتم كسى است كه از همه