48

12 نبوّت خاصّه

مقصود از نبوت خاصّه، نبوت حضرت محمد بن عبداللّٰه صلى الله عليه و آله است كه آخرين پيامبر است و كتاب او آخرين كتاب‌ها و رسالت او آخرين رسالت‌هاست و قرآن معجزۀ جاويدان او تا روز قيامت است. خداوند او را با اين معجزه، ويژه ساخت، چون آيين جاودان در گرو دليل جاويدان است، از اين رو او را با كتابى فرستاد كه از هيچ سويى باطل در آن راه ندارد و جنّ و انس را تا قيامت با اين قرآن تحدّى كرد و فرمود:

«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْآنِ لاٰ يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كٰانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً» ¹

«بگو اگر انس و جنّ گرد آيند تا مانندى براى اين قرآن آورند، نمى‌توانند مثل آن بياورند، هرچند برخى پشتيبان بعض ديگر باشند.»