44
8 صفات ثبوتيّه و سلبيّه
صفات خداى سبحان به صفات ثبوتيه و سلبيه تقسيم مىشود.
مقصود از اول، صفاتى است كه از كمال حكايت دارد، مثل اينكه خداوند، عالم و قادر است. و مقصود از صفات سلبيه، منزّه دانستن ذات خدا از صفاتى است كه از نياز و نقص و فقر حكايت مىكند.
به تعبير ديگر : خداوند، صفات جمال و صفات جلال دارد. صفات جمال حكايت از كمال ذات دارد و ذات خدا به آنها وصف مىشود، صفات جلال از كاستى حكايت دارد، پس از خدا نفى مىشود. با اين حساب، خداوند نه جسم است، نه جسمانى است، نه محلّ چيزى قرار مىگيرد و نه در چيزى حلول مىكند، چرا كه اين صفات، همراه با نقص و نياز است (مثل حلول در چيزى) يا مستلزم تركيب است (مثل آنكه محلّ چيزى باشد).