266پس از زوال و پس از مغرب، وقت مشترك است، طبق آنچه بيان كرديم. ¹

جمع بين دو نماز بر اساس مذهب شيعه، به معناى خواندن نماز در غير وقت شرعى نيست، بلكه مقصود، انجام در غير وقت فضيلت است.

شيعه بر اساس روايات أئمۀ معصومين عليهم السلام معتقد است وقتى هنگام ظهر، زوال شد، وقت هر دو نماز ظهر و عصر وارد شده، الا اينكه نماز ظهر را بايد پيش از عصر به جا آورد. بنابراين، بين ظهر تا غروب وقت مشترك دو نماز است، جز اينكه به اندازۀ چهار ركعت پس از زوال، وقت مختص ظهر است و به اندازۀ چهار ركعت آخر وقت، وقت اختصاصى عصر است و بين اين دو وقت مشترك است. كسى كه دو نماز را در غير وقت خاصّ با هم بخواند، نماز را در وقتش خوانده و نمازش اداست نه قضا.

بيشتر كسانى كه جمع بين دو نماز را از سوى شيعه، غريب مى‌پندارند براى آن است كه تصور مى‌كنند يكى از دو نماز در غير وقتش خوانده مى‌شود. ليكن نمى‌دانند كه نماز در غير وقتِ فضيلتش انجام مى‌شود، نه خارج از وقتِ اجزاء. پس مى‌توان گفت كه نماز سه وقت دارد:

1- وقت اختصاصى، مثل چهار ركعت اول يا آخر وقت ظهر و عصر، يا سه ركعت بعد از مغرب و چهار ركعتِ پيش از نيمه‌شب.

2- وقت فضيلت

3- وقت اجزاء، وقت اجزاء، اعم از وقت فضيلت و خارج از وقت فضيلت است.