256درست نمى‌دانند و اين پيروى از سنّتى است كه به صورت متواتر از پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام و اصحاب او نقل شده است.
حقيقت موضوع در ضمن بيان چند امر آشكار مى‌شود:
1- اختلاف فقها در شرايط آنچه بر آن سجده مى‌شود
مسلمانان اتفاق نظر دارند كه در نماز، در هر ركعت دوبار سجده واجب است، در اينكه براى چه كسى سجده مى‌شود نيز اختلافى ندارند، چون همۀ سجده‌ها براى خدايى است كه زمين و آسمان و همۀ هستى برايش سجده مى‌كنند. 1
اختلاف در چيزى است كه بر آن سجده مى‌شود و پيشانى بر آن مى‌گذارند. شيعۀ اماميه معتقد است كه بايد بر زمين يا روييدنى‌هاى زمين كه خوراكى و پوشاكى نيستند مثل حصير و امثال آن سجده كرد، مذاهب ديگر در اين مسأله با شيعه اختلاف دارند. در اين مسأله شيعه از امامان خويش كه همتايان قرآن كريم در حديث ثقلين‌اند پيروى مى‌كند.
صدوق با سند خود از هشام بن حكم نقل مى‌كند كه از امام صادق عليه السلام پرسيد: سجده بر چه چيز جايز است و بر چه چيز جايز نيست؟ حضرت فرمود: سجود جز بر زمين يا آنچه از زمين برويد جايز نيست، مگر آنكه خوردنى يا پوشيدنى باشد. پرسيد: فدايت شوم علت آن چيست؟ حضرت فرمود: چون سجود، خضوع براى خداى متعال است، پس سزاوار نيست بر آنچه خوردنى و پوشيدنى است سجده شود، چون مردم دنيا بندۀ چيزى هستند كه مى‌خورند و مى‌پوشند. ساجد در سجودش خدا را