251نكته‌اى استدلال كرده كه در آغاز بحث اشاره كرديم، كه حكم جزء سوره مثل حكم همۀ سوره است و تبعيض ميان كلّ و جزء صحيح نيست، مگر دليل قطعى باشد ¹.

5 - أئمۀ اهل بيت عليهم السلام و جهر به بسم اللّٰه

روايات أئمۀ اهل بيت در مورد بلند گفتن بسم اللّٰه فراوان است، سيرۀ امام على عليه السلام و امامان پس از او چنين بود. چند نمونه را مى‌آوريم:

9. ابوالفتوح رازى در تفسيرش از امام رضا عليه السلام ، از پدرش، از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند: آل محمد صلى الله عليه و آله در بلند گفتن «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ » اجتماع دارند. ²

10. صدوق با سند خود از اعمش، از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود: بلند گفتن بسم اللّٰه در نماز، واجب است. ³

11. از امام رضا عليه السلام روايت است كه در همۀ نمازهاى روز و شب خود، بسم اللّٰه را بلند مى‌گفت. ⁴

12. كلينى از صفوان جمّال نقل كرده است: روزهايى پشت سر امام صادق عليه السلام نماز خواندم، در نمازهايى كه جهرى نبود، «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ » را در هر دو سوره بلند مى‌گفت. ⁵

آنچه ذكر كرديم كافى است براى كسى كه جوياى حقيقت باشد!