124نامۀ پيامبر صلى الله عليه و آله را پاره كرد و به حاكم يمن نوشت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را دستگير كرده، خودش يا سرش را براى وى بفرستد.
نسبت به خطر سوم بايد بدانيم كه گروه منافقان در مدينه پيوسته براى پيامبر صلى الله عليه و آله مزاحمت ايجاد مىكردند و با توطئههاى گوناگون آن حضرت را مىآزردند و حركت رسولخدا صلى الله عليه و آله را بامشكلات مواجه مىساختند.
با وجود اين مثلث خطرناك، آيا صحيح بود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله امت اسلامى و دين اسلام را بدون يك رهبر معين به حال خود رها كند؟
پيامبر مىدانست كه رها كردن اين مجموعه بدون نصب پيشوايى معين، به پراكندگى و كشمكش قبيلهاى خواهد انجاميد و دشمنان از اين نزاع و اختلاف و كشمكش سود خواهند برد.
3. تعيين امام در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله
پيامبر صلى الله عليه و آله در موضوع «رهبرى» و «خلافت»، بارها روش «انتصاب» را پيش گرفته است، نه راه «انتخابات مردمى» را. اين موضوع از چند جهت قابل اثبات است:
1. حديث يوم الدّار
پس از گذشت سه سال از آغاز بعثت رسول خدا صلى الله عليه و آله ، خداوند متعال آن حضرت را مكلف نمود كه رسالت خويش را به افراد قبيلۀ خود ابلاغ كند.
پيامبر صلى الله عليه و آله سران بنىهاشم را جمع كرد و فرمود:
«اى فرزندان عبدالمطّلب! من هرگز جوانى را نمىشناسم در ميان عرب، كه بهتر از آن چه من برايتان آوردهام، براى قوم خودش