102
4 امتناع راهيابى تحريف به قرآن
قرآن كريم از نخستين روزى كه مسلمانان به آن ايمان آوردند، مورد توجه و نخستين مرجع آنان بوده است و به خواندن و حفظ كردن و نگاشتن و ضبط اهميت مىدادند. راهيابى تحريف به چنين كتابى ممكن نيست مگر با زور. نه امويان و نه عباسيان، آن قدرت را نداشتند، چون قرآن ميان قاريان و حافظان پخش شده بود و انتشار حتى يك نسخه در سطح وسيع، مىتوانست اين آروزى پليد را به صورت ناشدنى درآورد.
نكتۀ ديگر اين است كه راهيابى تحريف به قرآن كريم، از زشتترين جرائمى است كه سكوت در برابر آن جايز نيست. اگر تحريفى صورت گرفته باشد، چگونه امير المؤمنين عليه السلام و ياران خاص او همچون سلمان، ابوذر، مقداد و ديگران سكوت كردهاند؟ در حالى كه مىبينيم آن حضرت و دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به غصب فدك اعتراض كردند، با آن كه اهميت و عظمت فدك يك دهم قرآن هم نيست؟!
امام على عليه السلام دستور داد بخششهاى عثمان را به بيتالمال برگردانند و